Op elke pot past een deksel - Wij hebben een schisis
564
post-template-default,single,single-post,postid-564,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,paspartu_enabled,paspartu_on_top_fixed,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-14.2,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive
 

Op elke pot past een deksel

Ik ben verliefd, super verliefd zelfs.

Ik ben niet iemand die die woorden zo snel zou uitspreken, tenminste, niet als ik heb over een echt levend persoon. Ik ben al vele keren hopeloos verliefd geworden op een mooie auto, een prachtige vrouwelijke personage in een videospel of mooie steden als Rome of Parijs. En ik ben natuurlijk ook weleens verliefd geworden op meisjes, maar die waren op de een of andere manier altijd onbereikbaar. Ze waren al bezet, te populair of ik durfde er uiteindelijk toch niet op af te gaan. Toch werd ik eind vorig jaar verliefd op een meisje en ik zou het mezelf niet vergeven hebben als ik het op niet z’n minst had geprobeerd.
Na 22 jaar had ik op 12 december mijn allereerste date.

In die 22 jaar had ik dus nog nooit een meisje aangesproken omdat ik haar leuk vond, hand in hand gelopen, laat staan gekust. Sommige mensen zouden denken: ah joh, er zijn mensen die veel ouder zijn en dat ook nooit hebben meegemaakt. Daar ben ik het volkomen mee eens! Maar toch was ik er op deze leeftijd wel veel mee bezig. Zou er ooit iemand zijn die van mij zou kunnen houden? Door mijn schisis heen zou kijken en mij lief zou hebben zoals ik ben?
Een paar maanden geleden heb ik een blog geschreven over zelfacceptatie, waarin ik uitlegde dat ik mezelf compleet had geaccepteerd. Maar bewust en onbewust maakte ik mij hier toch wel veel zorgen om. Dit komt niet alleen door mijn schisis, maar ook door mijn vaak wat teruggetrokken karakter en het feit dat ik niet zo heel sociaal ben.

Lees deze blog via:
http://wijhebbeneenschisis.nl/ervaringen/zelfacceptatie/

Waar was ik gebleven? Oh ja! Mijn allereerste date.
In mijn ogen was de eerste date ook gelijk onze eerste ontmoeting, we hadden elkaar namelijk nog nooit in het echt ontmoet. We leerde elkaar namelijk kennen via een WhatsApp-groep voor jongeren met een schisis. Dus je kan het al raden: zij heeft ook een schisis. Haar naam is Anthea, 20 jaar en misschien ken je haar al want ze schrijft ook voor deze blog.
We zaten dus al een jaar samen in die WhatsApp-groep maar rond september 2016 begonnen we ook steeds meer privé met elkaar te kletsen. Tot het punt dat we elkaar eens een keer in het echt wilde ontmoeten. Zij zag het meer als een vriendschappelijke ontmoeting, maar ik stiekem ook als een date aangezien ik toen al verschrikkelijk verliefd op haar was geworden.

We spraken af in Amsterdam aangezien we beiden heel erg veel van kip houden (kipnuggets = leven!) en ik een heel goed restaurant wist waar ze de lekkerste kip serveerde. Ook was ze nog nooit in het Rijksmuseum geweest, dus had ik het idee om er gelijk een hele dag van te maken.
Het was een hele gezellige dag. Na een uitgebreide tour door het Rijksmuseum met mijn tablet en 1 set oortjes, die ik helaas met haar moest delen waardoor we wat dichter bij elkaar moesten staan (helemaal niet gepland of zo 😉 ), kwamen we aan bij de Bierfabriek (zo heet dat restaurant, ik zal een linkje met jullie delen, zeker een aanrader!) welke helaas verbouwd werd. Dus werd het uiteindelijk sushi bij Sumo. 3 uur lang hebben we sushi gegeten en heel gezellig gekletst. Helaas werd het toen tijd om weer naar huis te gaan.

Ik was totaal overdonderd. Nog nooit had ik zoiets voor een meisje gevoeld en was ik in de trein terug naar huis totaal van de kaart. Ik had weleens gefantaseerd hoe zo’n date zou zijn, maar ik had nooit gedacht dat het zo perfect zou gaan als die dag. Natuurlijk waren de eerste minuten dat we elkaar zagen heel spannend, maar daarna viel de spanning weg en hadden we naar mijn gevoel aan een stuk door gekletst. Zij wist mij heel erg snel op mijn gemak te stellen en aangezien we het beiden ook zagen als een vriendschappelijke ontmoeting was de druk van een date niet echt aanwezig.

We zijn een paar maanden verder, intussen heb ik al 4 maanden verkering met het meisje waarmee ik in september 2016 mijn eerste date/afspraakje had. We hadden na die ontmoeting/date geen haast om onze gevoelens een goed plekje te geven waardoor ik haar op 29 januari om verkering vroeg. Voor die tijd hadden we nog meerdere keren afgesproken, waaronder in Utrecht, samen kerstavond gevierd en ik al een paar dagen bij haar had gelogeerd. Dus eigenlijk hadden we onofficieel al langer een relatie.

Soms sta ik er nog wel van te kijken. Op het ene moment sta je je af te vragen of er ergens op de wereld iemand zou zijn die verliefd op je zou kunnen worden. Het andere moment heb je een relatie. Het is bijna lachwekkend hoeveel verschil er in die gebeurtenissen zit.

Ik kan oprecht zeggen dat er, wat de zelfacceptatie betreft, weer een hoofdstuk is afgesloten. Het is niet een kwestie OF er iemand ooit zal zijn waarop je verliefd kan worden, en zij/hij op jou, maar WANNEER je diegene zal ontmoeten. Dat is de belangrijkste boodschap die ik in deze blog wil meegeven. Hoe cliché ook, ik kon het niet laten om de blog de titel ‘Op elke pot past een deksel’ te geven. Bij sommige mensen met veel omwegen, maar ik heb het geluk dat er na mijn eerste date al gelijk zo’n mooie relatie is ontstaan. Aangezien we in die 4 maanden alleen maar gekker op elkaar zijn geworden en we nog nooit een ruzie of meningsverschil hebben gehad…

Oei, die uitspraak ga ik nog even afkloppen, dus ik sluit deze blog maar snel af en hoop jullie weer te zien in mijn volgende blog!

Link naar de Bierfabriek: http://www.bierfabriek.com/

Lees volgende week het verhaal van Anthea’s kant!

Heb je vragen of opmerkingen over deze blog? Laat een reactie achter of stuur ons een berichtje via hallo@wijhebbeneenschisis.nl of via de Facebook pagina!

Foto’s: Nick Romijn

8 Reactie's
  • Bibi
    Geplaatst op 08:36h, 04 juni Beantwoorden

    Super mooi geschreven Ruben! Ik ben ontzettend blij voor jullie, vind jullie een geweldig stel en hoop (nee, eerder denk/weet ik haast wel zeker) dat jullie nog heel lang bij elkaar zullen blijven!❤️ Jullie zijn top!

  • Marian
    Geplaatst op 09:04h, 04 juni Beantwoorden

    Wat een orachtige blog. En idd op elk potje psst een deksel.. je weet ook nooit waneer iemand op je pad komt. Bij mij was het zo dat ik hoogzwanger was van mn dochter met schisis toen ik mn vriend leerde kennen. We zijn eerst 6 maand vrienden geweest voor hij me verkering vroeg. Inmiddels hebben wr bijna 2 jaar en gaan we in de zomer samenwonen.

  • Hendriette
    Geplaatst op 09:30h, 04 juni Beantwoorden

    Hier ook tot mijn 24e onzeker geweest over of iemand me leuk zou vinden. Maar nooit heel bewust ‘geZocht’ toen 2 relaties van korte duur gehad na paar mislukte dates en via site waar ik me (op aanraden van zussen 20 jr geleden) had ingeschreven leerde ik mijn huidige man 5,5 jr geleden online kennen.(terwijl ik nooit wat met die dite had gedaan in 13 jaar) Nu getrouwd en drie kids verder😍… het leven loopt zoals het loopt… zolang je je ook maar open stelt voor anderen😘 Veel geluk samen!! Mooie blog!

  • Maritt
    Geplaatst op 11:26h, 04 juni Beantwoorden

    Whaaa deze blog post heb ik met een brede lach op mijn gezicht gelezen! Cute! En ik ben ook heel blij dat je hierdoor nog meer zelfacceptatie hebt. 🤗

  • Claudia van Leuwen
    Geplaatst op 12:02h, 04 juni Beantwoorden

    En je vergeet helemaal om erbij te vermelden dat Anthea’s ouders ook dol op je zijn. 😊

  • Lotte
    Geplaatst op 22:19h, 04 juni Beantwoorden

    Wat geweldig geschreven Ruben! Ik ben enorm blij voor jullie en je geeft hopelijk aan anderen ook een goede boodschap mee 🙂

    Groetjes Lotte (zus van Bibi)

  • Kim Wouters
    Geplaatst op 22:41h, 04 juni Beantwoorden

    Super mooi geschreven, heel herkenbaar. Word er vrolijk van en tegelijkertijd ontroerd. Ben benieuwd naar het volgende verhaal!

  • Kitty
    Geplaatst op 11:41h, 05 juni Beantwoorden

    Heel veel geluk samen!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.