Mond dicht - Wij hebben een schisis
469
post-template-default,single,single-post,postid-469,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,paspartu_enabled,paspartu_on_top_fixed,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-14.2,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive
 

Mond dicht

Vandaag heb ik voor jullie een gedicht. Dit heb ik geschreven in de weken na mijn operatie, mijn herstelperiode dus. Het gaat nu echt veel beter met me, maar op dat moment zat ik er echt even doorheen. Ik was eerst niet van plan dit online te gooien, maar ik heb een reden om dit nu toch wel te doen. Zelfs uit de diepste dalen van je leven kun je komen. Het gaat nu zo goed met mij terwijl het toen zo slecht ging. Herstel is nou eenmaal lastig, maar β€˜Na regen komt zonneschijn’.

Mond dicht

Ik kan niet uitleggen hoe ik me voel
Want niemand weet wat ik bedoel
Ik kan niet praten
Want mijn lippen zitten vast

Ik kan niet huilen, want dan raak ik in paniek
Bang dat ik dan stik

Ik kan niet lachen, want dat doet zoveel pijn
Toch is lachen het liefste wat ik doe
Maar het is de pijn nu gewoon niet waard

Mijn vriendinnen zitten naast me
Het liefst wil ik weer kletsen en niet gebaren
Maar het enige wat ik nu kan doen is ze aanstaren
Met een wit gezicht en een lege blik

Ik wil weer lachende mensen zien
Aan de andere kant kan ik ze op dit moment ook niet uitstaan
Ik wil weer kunnen lopen en 16 kilometer kunnen rennen net als vorige week
Maar ik kan niet eens naar de wc lopen en dat maakt me zo van streek

Ik wil weer sterk zijn, mij krachtig voelen
Maar het enige wat ik nu kan voelen is boosheid, verdriet en pijn
Ik wil gewoon weer mezelf kunnen zijn

Ik zit op de bank
Ik kijk uit het raam
Wachtende want dit herstel duurt me nu al te lang
En ja ik ben bang
Dat ik niet meer de oude word
Maar de enige die dat kan voorkomen ben ik zelf

Ik zie andere mensen lijden omdat ik dat doe
Ik wil ze geen pijn meer doen
Ik zie hun angstige en bezorgde gezichten
en de schade die ik nu al bij ze heb aangericht
Daarom houd ik nu letterlijk en figuurlijk gewoon mijn mond dicht.

6 Reactie's
  • Tante Nel
    Geplaatst op 21:13h, 20 maart Beantwoorden

    Hallo Anne
    Wat een prachtig gedicht zoals het ook werkelijk is geweldig
    Groetjes
    Tante Nel
    πŸ’‹πŸ’‹πŸ’‹πŸ’‹πŸ˜˜πŸ˜˜πŸ˜˜πŸ˜˜πŸ‘πŸ‘πŸ‘πŸ‘πŸ‘πŸŽˆπŸŽˆπŸŽˆπŸŽˆπŸŽˆπŸŽˆ

  • Eric de Laat
    Geplaatst op 21:39h, 20 maart Beantwoorden

    Super mooi geschreven Anne. Top.

  • Jacqueline
    Geplaatst op 22:36h, 20 maart Beantwoorden

    Wauw dat maakt indruk Anne. Respect voor jou. En alle mensen die deze weg moeten bewandelen. Maar het bent een topper.

  • Jansen
    Geplaatst op 23:03h, 20 maart Beantwoorden

    Anne
    Wat ben je toch een super girl wij zijn erg trots op je.Dit wil ik wel met iedereen delen. Ga zo door! Veel liefs van oma en opa Jansen.

  • M vd Heuvel
    Geplaatst op 07:57h, 21 maart Beantwoorden

    anne je bent een kanjer,maar gedichte schrijven ,lucht wel een op ,zo schreef ik ook een gedicht bij het verlies van mijn achter kleinkind , liev Siep mijn kleine vriend ,nee dit heb jij niet verdiend ,ook je broer en ouders niet ,jou heengaan gaf zoveelv erdriet,wie bechijft dit onvermogen , wie zal onze tranen drogen ,ook al zijn we samen sterk ,dit is onbegonnen werk, je bent zo mooi maar nog zo klein ,we willen zo graag samen zijn,saam genieten van het leven , maar dat werd jou niet gegeven ,veel te vroeg ben jij gegaan, liet ons met lege handen staan ,SIEP dit is niet te verteren, maar we moeten het proberen,We zien jou in de wind de sterren als een stralend zonnekind ,lekker spelend in de cosmos
    ,waar je Tim en opi vindt. liefs van omi m vd heuvel

  • Corina
    Geplaatst op 13:37h, 21 maart Beantwoorden

    Wauw Anne. Ik moet haast huilen πŸ™ˆπŸ˜Ά Super mooi! Ik vind het super knap jou!!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.