Perfecte zussen - Wij hebben een schisis
473
post-template-default,single,single-post,postid-473,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,paspartu_enabled,paspartu_on_top_fixed,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-14.2,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive
 

Perfecte zussen

‘’Perfecte zussen’’

Ik ben een perfectionist. Streven naar perfectie is een ontzettend slechte eigenschap, want perfectie is een illusie. Zo is ook het streven naar een ‘perfect’ uiterlijk ook onmogelijk. Een perfect uiterlijk hebben is iets waar ik de afgelopen tijd veel over na heb gedacht. Ik wil niet perfect zijn. Ik wil mezelf gewoon accepteren en perfectie een steeds minder grote rol in mijn leven laten spelen. Hoe doe ik dat? Dat lees je in dit artikel. Veel leesplezier!

Jaloezie

In 1993 werd mijn oudste zus Syfra geboren. Vijf jaar later werd Lotte, mijn andere zus, geboren. In het jaar 2000 volgde ik. Ik werd geboren met een spleet in mijn lip, een hazenlip. Al van kleins af aan vergelijk ik mezelf met mijn zussen. Ik denk dat dat ervoor heeft gezorgd dat ik lange tijd heb geprobeerd te streven naar ‘het perfecte uiterlijk’. Mijn zussen zijn namelijk allebei erg knap. Zoals zij waren wilde ik ook zijn. Ik heb mezelf dan ook vaak met Lotte en Syfra vergeleken. Wanneer ik dat deed merkte ik dat ik ontzettend jaloers was en dat haatte ik. Ik wil niet jaloers zijn, ben juist ontzettend trots op mijn zussen en houd heel veel van ze. Toch was ik jaloers en dat komt niet door hen, maar doordat ik mezelf nooit geaccepteerd heb.  Ik heb te lang de focus gelegd op de dingen die zij wel hadden en ik niet. Ik keek niet naar mijn goede punten, maar alleen naar wat er bij mij ‘’ontbrak’’. Wanneer Lotte bijvoorbeeld een compliment kreeg van opa en oma over haar prachtige tanden voelde ik me rot, want ik ben al erg lang bezig met beugels en mijn tanden staan nog steeds niet recht. Wanneer zowel Lotte als Syfra een vriendje hadden en er bij een verjaardag aan mij werd gevraagd ‘hoe het nou met mij zat in de liefde’, voelde ik schaamte en jaloezie, want ik wilde ook graag met een vriendje op de bank zitten, maar ik heb nog nooit een echte relatie gehad. Wanneer ik meerdere keren hoorde dat mijn zus knap werd gevonden en ik zag hoe de jongens naar haar keken raakte me dat. Zo keken jongens niet naar mij. Ik werd in plaats daarvan nagedaan of uitgescholden.

Groeiende trots

Ik heb te lange tijd hierop mijn aandacht gevestigd. Dat zorgde voor het groeien van jaloezie en de groei van het streven naar perfectie. Ik moest en zou me goed voelen over mijn uiterlijk. Te lang heb ik hierover verkeerd gedacht, want het goed voelen over je uiterlijk bereik je nooit door jezelf te vergelijken met anderen. Ik kan me alleen maar goed voelen over mezelf, als ik eerlijk ben tegenover mezelf. Door me te vergelijken met mijn zussen schiet ik niks op. Door te proberen net als hen te zijn schiet ik al helemaal niks op. Ik ben blij dat ik me daar nu bewust van geworden ben. Ik denk dat die bewustwording onderdeel is van volwassen worden.

Ik merk namelijk dat ik volwassen aan het worden ben. Het kinderlijke gedrag van jaloers zijn laat ik steeds verder achter me. Zoals de jaloezie krimpt, groeit de trots. Ik ben trots op wat mijn zussen bereikt hebben in het leven. Trots op wat voor mooie mensen het zijn. Ook ben ik dankbaar voor het feit dat ik zulke lieve zussen heb en dat ik mezelf leer te accepteren. De weg van zelfacceptatie heb ik nog niet helemaal bewandeld, maar ik ben al wel een heel eind. Ik ben wie ik ben en daar mag ik trots op zijn.

Bibi, gewoon Bibi

Ik wil er niet perfect uitzien, maar gewoon mezelf zijn. Bibi, gewoon Bibi, met de imperfecties die ik heb. Ik ben ik, geboren met een hazenlip. De hazenlip hoort bij mij, maakt me anders dan de rest en dat is juist mijn kracht. Als perfectionist zijnde is het moeilijk te accepteren dat dingen niet altijd perfect gaan, maar mijn hazenlip heeft me hierbij geholpen. Ik heb me gerealiseerd dat perfect zijn helemaal niet goed is. Perfect zijn is onmogelijk en daarom moet je hiernaar ook niet streven, want je zal het toch nooit bereiken. Streef eerder naar doelen die je wel kan behalen en vergeet af en toe niet stil te staan en terug te kijken naar alles wat je al bereikt hebt. Accepteer jezelf en jouw imperfecties, want jouw imperfecties zijn jouw kracht.

Bedankt  voor het lezen en tot snel!

3 Reactie's
  • oma boonstra
    Geplaatst op 17:08h, 26 maart Beantwoorden

    Dit is een heel mooi en goed verhaal en ik ben trots op zo,n krachtige en verstandige
    kleindochter. Mijn petje voor je af lieve Bibi. Dikke knuffels en veel geluk in de toekomst.
    Omi Piep uit Elburg.

    • Jeanine Boonstra
      Geplaatst op 19:50h, 26 maart Beantwoorden

      Ook ik, de moeder van Bibi, ben erg trots en ontroerd door dit mooie artikel van mijn prachtige sterke dochter!💜😘👍xxx

  • Maritt
    Geplaatst op 22:05h, 26 maart Beantwoorden

    Ik vind jou een prachtig mens. Binnenkant &buitenkant. ♥️

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.