Even voorstellen: Marlou - Wij hebben een schisis
376
post-template-default,single,single-post,postid-376,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,paspartu_enabled,paspartu_on_top_fixed,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-14.2,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive
 

Even voorstellen: Marlou

Hi allemaal! Ik ben Marlou, 19 jaar en ik woon in een dorpje bij Tilburg, Noord-Brabant. Momenteel ben ik eerstejaars studente Engelse Taal en Cultuur aan de Radboud Universiteit. Anne vroeg me of ik het leuk vond om een gastblog te schrijven over mijn ervaringen met mijn schisis en dat leek me tof om te doen! Ik ben geboren met, zoals ik het zelf vaak noem, het ‘complete pakket’ oftewel een dubbelzijdige lip-, kaak- en gehemeltespleet. Op 25 november 1997 ben ik geboren in het ziekenhuis en mijn schisis kwam niet onverwacht – op de laatste echo had de assistente gezien dat er iets niet klopte en waren mijn ouders dus, in tegenstelling tot veel andere ouders, enigszins voorbereid. Wel was het nog even spannend of ik alleen een schisis zou hebben of een syndroom waar de schisis slechts een onderdeel van is. Gelukkig ben ik dus geboren met ‘alleen’ een schisis. Ik heb veel operaties ondergaan – mijn laatste ‘grote’ operatie was in de zomervakantie van 2012 en was een lipcorrectie, waarbij ze de spier hebben doorgetrokken in mijn bovenlip en deze langer hebben gemaakt.

Toen ik net leerde praten had ik een eigen taaltje omdat ik vrij onverstaanbaar praatte en alleen mijn familie het kon begrijpen. Ik heb dus ook jarenlang logopedie gehad en met succes! Wel ben ik altijd een verlegen meisje geweest met een bloedhekel aan presentaties en spreekbeurten. Op de basisschool vroegen kinderen vaak wat ik had en waarom ik er anders uitzag – echt gepest ben ik gelukkig niet. Wel nageroepen en nagekeken maar dat leerde ik al snel te negeren. Ik heb meerdere spreekbeurten gehouden over mijn schisis op de basisschool en toen ik naar de middelbare ging nog eentje in de brugklas. Ik durfde nooit voor de klas te staan en struikelde altijd over mijn woorden door de zenuwen. Nu ik op de universiteit zit, is het wel iets verbeterd en ik hoop dat ik over een tijdje zonder angst een presentatie kan geven. Ik heb altijd wel een toffe vriendengroep gehad die er goed mee omging en ik kan me altijd terugtrekken in mijn favoriete hobby’s: lezen en schrijven.

Ik heb jaren onder behandeling gestaan bij het schisisteam in St. Elizabeth ziekenhuis in Tilburg en heb vanaf mijn geboorte tot mijn 14e gebeugeld (en nu eigenlijk nog steeds – een nachtbeugel om te zorgen dat alles netjes op z’n plek blijft). Nu ben ik zo goed als uitbehandeld. Ik heb nog de mogelijkheid tot een neuscorrectie, omdat mijn neus nog het typische platte kenmerk van een schisis heeft, maar die heb ik voorlopig even uitgesteld omdat het toch weer een zware ingreep zal zijn. Ik hoop dit te kunnen doen als ik klaar met de universiteit over een aantal jaar zodat ik alle tijd heb om te herstellen. Ik ondervind nog wel hinder van mijn schisis, vooral omdat mijn neustussenschot scheef staat en ik daardoor eigenlijk permanent verkouden ben. Ook heb ik bijna geen gehoor in mijn rechteroor vanwege een gaatje in mijn trommelvlies. Dit is al jaren geleden dichtgemaakt met een operatie maar door het ontstane littekenweefsel zal dit oor nooit meer 100% functioneren.

Ik word steeds zekerder van mezelf en daar ben ik best trots op. Laatst heb ik een kleine mijlpaal behaald die voor ‘normale’ mensen waarschijnlijk heel stom is maar voor mij een hele overwinning was: ik heb rode lippenstift gedragen naar een diploma-uitreiking. Klinkt misschien heel suf hoor, maar ik durfde dat vroeger nooit omdat ik niet nog meer aandacht wilde vestigen op mijn mond. Een paar jaar geleden zou ik dit niet gedaan hebben maar ik denk dat het getuigt van mijn zelfverzekerdheid dat ik het nu wel doe! Ik hoop dat ik blijf groeien als persoon en zo alles uit mijn leven kan halen, ondanks mijn schisis!

7 Reactie's
  • Johan van de Ven
    Geplaatst op 13:11h, 01 januari Beantwoorden

    Knappe, en slimme meid hoor!

    • G
      Geplaatst op 18:48h, 04 januari Beantwoorden

      Mooi dat je dit schrijft. Ik heb geen schisis, maar wel het syndroom waarbij dit vaak voor komt. Door jouw verhaal kan ik mij nu beter voorstellen wat het zou betekenen om wel een schisis te hebben. Bedankt hiervoor!
      G.

  • Patries de Visser
    Geplaatst op 13:57h, 01 januari Beantwoorden

    Lieve Marlou,

    Wat heb je dit weer mooi geschreven!
    Je bent een mooie sterke meid!
    Trots op je.

    Je Tante X

  • Bibi van de Loo
    Geplaatst op 14:47h, 01 januari Beantwoorden

    Super goed geschreven Marlou!
    Echt knap van je!
    Je mag inderdaad trots op jezelf zijn en bent een prachtige meid!

  • Irene de Groot
    Geplaatst op 14:57h, 01 januari Beantwoorden

    Ik kan me heel erg herkennen in je verhaal! Mooi geschreven, en je mag gerust zelfverzekerd zijn! X

  • Ria olierook
    Geplaatst op 13:34h, 02 januari Beantwoorden

    Lieve Marlou
    Wat een mooi stuk over jezelf! Heb het met aandacht gelezen en ja je mag trots zijn op jezelf en zeker met je overwinning.
    Veel succes op de universiteit, en heel veel liefs van Kees en Ria 💖😘

  • Ria olierook
    Geplaatst op 13:34h, 02 januari Beantwoorden

    Lieve Marlou
    Wat een mooi stuk over jezelf! Heb het met aandacht gelezen en ja je mag trots zijn op jezelf en zeker met je overwinning.
    Veel succes op de universiteit, en heel veel liefs van Kees en Ria 💖😘

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.