Risico's - Wij hebben een schisis
381
post-template-default,single,single-post,postid-381,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,paspartu_enabled,paspartu_on_top_fixed,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-14.2,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive
 

Risico’s

Hallo allemaal!

Welkom bij weer een nieuwe blog. Vandaag wil ik het met jullie hebben over een keuze die ik een paar weken geleden heb gemaakt. Heb ik de juiste keuze gemaakt of heb ik roekeloos een beslissing genomen?

Jullie weten het vast wel: een schisis en zwemmen gaat niet altijd goed samen. In mijn jeugd moest ik altijd met dopjes zwemmen en ik moest zelfs een tijdje stoppen met zwemles door de problemen met mijn oren.

In mijn tienerjaren ging alles goed. Ik hield van zwemmen en ik had nooit ergens last van. Persoonlijk vind ik zwemmen het leukst als ik helemaal onder water kan zwemmen. Met mijn vriendinnen ging ik in de zomer ook altijd zwemmen. Alles ging dus goed. Tot op een bepaald moment. Rond oktober 2015 kreeg ik een hele zware oorontsteking. Doordat de doktoren in eerste instantie dachten dat het een bacterie was, werd ik een paar weken lang behandeld met antibiotica. Na een paar weken was het nog niet over. We kwamen hierdoor tot de conclusie dat het niet zomaar een oorontsteking was. Nadat er onderzoek was gedaan, bleek dat het een schimmel was. Dit moest worden behandeld met andere oordruppels die ontzettend bijtend aanvoelden. In het begin deden deze druppels zoveel pijn dat ik wel kon gillen! Ik ging voor een aantal weken elke dag naar de oorarts en behandelde de schimmel met de druppels. Toen was de schimmel eindelijk verdwenen. Dat was een hele opluchting! Echter bleek toen dat ik een gat in mijn trommelvlies had.

En ja, ik ben niet de enige, want het komt regelmatig voor dat kinderen (met of zonder schisis) een gat in hun trommelvlies hebben. Mijn gat was erg groot. Het zwemmen werd dus sindsdien meteen uitgesloten. Door het grote gat in mijn trommelvlies heb ik een deel van mijn gehoor verloren. Hier heb ik nu nog steeds last van. Er zijn meerdere momenten geweest dat iedereen in het water lag en ik aan de kant zat. Dat was niet zo leuk. Natuurlijk zijn er ergere dingen, maar het maakte mij echt boos dat mijn schisis iets voor mij ging beperken.

Ik ben me er niet altijd bewust van, maar mijn gehoor is wel degelijk slechter geworden. Laatst heb ik ook mijn vriendinnen in Amerika verteld dat mijn gehoor slecht is en meteen zeiden ze: ‘Dit verklaard alles!’. Ze hadden het dus al door. We maken er onderling grapjes over, want ik vind het belangrijk om te kunnen lachen over dit soort zaken.

Zoals jullie misschien weten zit ik nu voor een halfjaar in Amerika, maar het is voor mij alweer bijna tijd om naar huis te gaan. In december 2016 had ik de kans gekregen om naar Hawaii te gaan. Die kans heb ik met beide handen aangegrepen.

Ik vond het wel erg balen dat ik niet zou kunnen zwemmen in Hawaii. Mijn gastfamilie vertelde mij constant hoe gaaf het is om daar te snorkelen en snorkelen was wel echt iets wat op mijn bucketlist stond. Daarom mailde ik mijn KNO- arts. Ik wilde namelijk vragen of ik mocht zwemmen, of ja, mocht? De vraag was eigenlijk of ik zou kunnen zwemmen zonder het risico op meer schade aan mijn gehoor te hebben. Ik was super blij met het antwoord, want ik mocht zwemmen! Ik moest wel heel erg voorzichtig doen en ik mocht niet snorkelen of onder water zwemmen.De kans op doofheid was klein, maar het was aanwezig. Ook was er een kans op infecties. Ik was super blij dat ik na meer dan één jaar eindelijk het water weer in mocht! Ik vond het aan de andere kant wel super jammer dat mijn wens om te snorkelen of onderwater te zwemmen in het water viel. Letterlijk en figuurlijk, haha.

Eenmaal in Hawaii aangekomen was het lekker weer en iedereen ging snorkelen, behalve ik dan? haha. Één van mijn vriendinnen kwam naar mij toe en zei: ‘Ik heb net met 3 schildpadden gezwommen en ik heb er zelfs een foto van gemaakt!’. De verleiding om te gaan snorkelen werd steeds groter.

Voordat ik vertrok naar Hawaii heb ik me wel voorbereid op dat ik eventueel toch ging snorkelen. Ik had speciale oordoppen, watjes, tape en een professionele zwemmuts meegenomen. Ook had ik Bibi om advies gevraagd, want zij had jarenlang precies hetzelfde probleem. Ik had dus stiekem wel een plan bedacht. Eerst testte ik mijn beschermtechniek in het zwembad uit en dat lukte! Mijn vriendinnen hebben me hier in gesteund en ze waren zo blij voor mij. Daarna ging ik een stapje verder. De oceaan in! Ik had zelfs een onderwater camera gekocht. Het snorkelen was super gaaf. Ik ben niet meer dan 30 centimeter diep gegaan, maar ik kon alles zien. Super gaaf!

Ik had een keuze voor mezelf gemaakt en ik nam hiermee een risico. Ik wilde heel graag onder water zwemmen, maar er was natuurlijk wel een kans op doofheid. Ik heb zeker nagedacht over de gevolgen. Ik heb wegens de gevolgen extra voorzichtig gedaan en niks geforceerd. Ik heb dusonder water gezwommen en het was het waard. Er is gelukkig niks gebeurd *afkloppen*. Ik kan nog steeds evenveel horen als voorheen.

Ik probeer hier niet mee te zeggen dat je zomaar roekeloos dingen moet gaan doen zonder over de gevolgen na te denken. Soms moet je je angsten echter onder ogen zien. Het leven bestaat uit angsten en uit angsten overwinnen. Dit heb ik geleerd van Bibi.

Zo vond ik het altijd super eng om Engels te praten en ik ben toch naar de andere kant van de wereld afgereisd en praat nu elke dag Engels! Mijn gastzusje heeft ook een angst overwonnen. Laatst hebben we namelijk een gevaarlijke hike gedaan naar de top van een waterval. Mijn gastzusje was super bang, want iedereen draaide om omdat het erg gevaarlijk was. Wij hebben toch met zijn allen de top bereikt en ik ben super trots op haar, want ook zij heeft haar angst overwonnen.

Onthoud dat het jouw leven is en als je iets wilt doen of iets wil bereiken, dan moet je er honderd procent voor gaan. Kijk natuurlijk wel naar de gevolgen. Angst is overal, maar de enige persoon die de angst kan overwinnen ben jij. Daar word je sterk van.

3 Reactie's
  • Maritt
    Geplaatst op 18:33h, 08 januari Beantwoorden

    Trots op jou stappen 👊🏼💙

  • Sanne
    Geplaatst op 10:18h, 09 januari Beantwoorden

    Wat ben je toch een topper, zie je snel knappie!

  • oma v.d.ven
    Geplaatst op 16:33h, 09 januari Beantwoorden

    Ik ben verschrikkelijk trots op jou.liefs oma

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.